İnsan sanıyor ki uzak acıya.
Oysa yükselir sesler,
feryat-figan karışır sızıya.
Bir gürültü kopar ansızın.
Durur zaman, susar sesler.
Kalır insan bir başına.
Umut kalmaz yarına...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta