"bir Annenin Çığlığı" Şiiri - Zeynep Koçar

"BİR ANNENİN ÇIĞLIĞI"
Gece yarısı sessizlik çökerken şehrin üstüne
Bir odada yalnız bir anne var,
Başucunda nefesi ince ince atan yavrusu
Küçücük göğsü zorla kalkıp iniyor,
Her nefesi bir dua,
Her nefesi bir umut kırıntısı

"Allah'ım!"diye inler dudaklardan,
"Benim canımdan can verdim,
Onu benden alma,
Gerekirse ömrümü al
Ama yavrumu yaşat

Gözyaşları yastığa değil
Yavrusunun solgun yüzüne damlar
Bir annenin gözyaşıyla yıkanır küçük bir beden
Ama o gözyaşı çare olmaz ateşine

Çığlık atar içinden anne
Ama kimse duymaz o çığlığı, yardım ister
Bir el,bir ses,bir umut arar
"Ne olur," der
"Bir ışık,bir ilaç,bir şifa gönderin bana
Çocuğum gözlerimin önünde eriyor
Benim kalbim her nefeste parçalanıyor

Odanın sessizliğinde makinelerin sesi çınlar
Bir annenin kalbi ise göğsünde paramparça çırpınır
Çaresizlik en ağır zincir olur
Ve anne,zincirlere vurulmuş bir dua gibi yalvarır gökyüzüne

"Ben değilim hasta
Ama ben ölüyorum her gün
Yavrumun gözlerindeki o acıya bakarken bin kere yanıyorum
Bin kere düşüyorum dipsiz kuyulara

Bir annenin çığlıkları vardır dünyada
Hiç bir fırtına,hiç bir depreme benzemez
En sessiz anında bile duyulur göğe
Çünkü o çığlıkta evlat vardır
O çığlıkta insanlığın en saf acısı gizlidir

"Ne olur,” der yine anne
"Sesimi duy rabbim
Bir umut gönder bu küçücük kalbe
Çocuklar ölmesin, anneler susmasın
Çığlıklarım boşluğa değil
İnsanlığın vicdanına çarpsın

Ve bilir ki anne
Kendi yarası kapanmaz artık
Yavrusunun bir kere daha gülüşünü görmek
Bir kere daha "anne" diyişini duymaktır

İşte o çığlık
Bir annenin kalbinden göğe yükselir
Ve bütün dünya sağır kesilse bile
Allah duyar onu
Melekler ağlar o çığlığa

Ve bir gün
Karanlığı yaran bir ışık süzülür odanın camından
Kuşların sabah ezgisi duyulur hafifçe
Ve o an,küçücük bir el
Annenin avucunu sıkıca kavrar

"Anne," der titrek ama gerçek bir ses
Sanki bütün dualar bir araya gelmiş de
Gökyüzünden cevap olarak inmiş gibi

Annenin gözlerinden yaşlar akar yine
Ama bu kez yanmayan,acıtmayan
Sevincin,şükrün gözyaşlarıdır onlar
Küçücük dudaktan beliren tebessüm
Bütün dünyaya bedel olur o anda

Çaresizlik zinciri bir bir kırılır
Umutsuzluk yerini yaşama sarılmaya bırakır
Çocuğun solgun yanaklarına renk gelir,gözleri ışıldar
Ve anne kalbinin derinliklerinde
Bir mucizenin doğuşunu hisseder

"Anne yavrusunu bağrına basar
"Yaşayacaksın!"der fısıltıyla
Sana söz veriyorum
Seninle birlikte ben de yeniden doğacağım

25.09.2025