Bir anne şefkatiyle yaralarından öperim çocuk. Bir damla gözyaşına yüreğim sel olur. Sustuğun yerden kanarım, boynunu büktüğün yerden kahrolurum. Bir gülüşüne kurban olduğum ey acıları kendinden büyük, nasıl vicdansız bir zaman aklım almıyor...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta