Bir anne açtı gôğsünün bir tarafını toplum içinde doyurdu yavrusunu, kınadı insanoğlu unuttu annenin kutsallığını bebeğin masumluğunu, iki çocuk markete girdi aldıklarına paraları yetmedi elindekilerini bırakıp başı ônde orayı terk etti, seyretti ademoğlu unuttu malın mülkün emanet olduğunu.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta