Bir gün her şeyden bıkmış haldeyken,
Gün doğumuna bakıyordum sessizce.
Uyuyamadım, zihnim daldı düşüncelere,
Son sigaramı yaktım, dumanla düşlerime.
Güneş yavaşça doğarken gözlerimde,
Gökyüzünün güzelliğiyle büyüleniyordum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta