Ağrılı ve yassı bir taşa gönendi göğsümün dağları.
Seslere biner vaktin tarumar bakışları.
İnsan mı söylemez, ahdinde yazgısıyla kavgasını?
Ağrılı bir akşamın arkları, çamurlu intizarlarına hedef olur;
Bizi unutur, yarınları.
Ucundan kokan hasretimiz, uzaktan küflenen hicranımız...
Dillerde kaygısıyla sevilmeyi izah eden umarsız utançlarla...
Açıldım;
Kısık seslerin arasına.
Unutma.
And içtim ve ikindi kanlanıyor gözlerimde.
Ve hasret, unutulmanın koynunda tıkırdı.
Bizimkilere selam söylemeyi unutma.
Kayıt Tarihi : 7.12.2025 13:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!