Bir ana, yüreği yanmış...
Ellerini açtı, baktı gökyüzüne, acıyla.
Bulutlar hissetti de ananın acısını,
Sessizce boşalttı gözyaşlarını...!
Toprak kabul etti de yağan yağmuru
İnsan istemedi, kaçtı rahmetten.
Kimse hissetmedi bir ananın acısını...
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta