Çocukken alışkın olduğumuz o samimi kokuları kaybetmenin hüznü ile yıllarımız geçip giderken,
Büyüdüğümüzün farkına varıp varmama arasındaki ince çizgi arasında sıkışıp kalmıştık.
Çocukluk aşkları,büyüme hevesi ve sevdiğimiz insanların bir bir hayattan çıkıp gitmesi,
Ebediyete intikal etmesi bizleri iyiden iyiye kendi sonumuzun yakında olduğunu bilmeye mecbur kıldı.
Aradığımız samimi insanlar samimi yüzler samimi gözler birer birer kaybolurken,
Bir anda karşımıza çıkan samimi insanların varlığı ile içimize yeniden sevgi tohumları saçılmıştı.
O insana kendimizi mecbur kılmış gibi onun varlığı üzerine yeni tatlar kokular ve sevinçler aramaya koyulduk.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta