Gözlerin kankırmızı ayakların yalın...
Ardımsıra koşupta dur diyorsun bana
Bir an durursam dünya duracakmış gibi
Bittiği andır şu an o mutlu masalın.
Delice bir sessizlik saat onikide
Benliğimi alnından vuracakmış gibi.
Bir an durursam dünya duracakmış gibi.
.
.
.
Sesim titrerken kırçıllaşır sakallarım
Kış sonrası... Hazana çalan nevbaharda.
İmbatlar sürgünümü kıracakmış gibi.
Kağıttan gemilerim... Hayallerim yarım.
Uykular umutsuzken kadim bir zindanda.
Kör bıçaklar sadrımı yaracakmış gibi.
Bir an durursam dünya duracakmış gibi.
.
.
.
Nefes tükenir nefis ölür gözler dolar
Seğriyen bedenimi apansız kabirde
Çepe çevre topraklar saracakmış gibi.
An gelir mutlu resimler sararıp solar.
Kalıverir aynada gözlerim ağlamaklı...
Tüm yollar maveraya varacakmış gibi.
Bir an durursam dünya duracakmış gibi.
.
.
.
Yaşanan vakitle mukayyettir bilirim.
Anılar susup gözyaşları tükenince.
Düşünceler ruhumu yoracakmış gibi
Sakın sanma dünyaya yeniden gelirim
Saçıp savurduklarım yapıp ettiklerim.
Yakamdan tutup hesap soracakmış gibi
Bir an durursam dünya duracakmış gibi.
.
.
Kayıt Tarihi : 31.8.2019 20:43:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!