Bir Akşam Üstü

Bir akşamüstü eser hep o sert rüzgârlar,
Kırılır en sağlam dediğin dallar.
Dökülür bir nefeslik ömründen yapraklar.

Ve

Bir akşamüstü ıslanırsın öylece,
İnce bir yağmur yağar yüreğinin sokaklarına.
Ne bir yaprak ıslanır,
Ne bir şemsiye uzanır.

Ve

Bir akşamüstü ölüverirsin öylece,
Ne cesedin bulunur,
Ne definin olur.

Ve

Bir akşamüstü kalakalırsın ortada,
Yalnızlığınla bir başına,
Islanmış ve yılgın.

Ve

Bir akşamüstü çığlıkların boğulur içinde,
Bütün kuşları uçuverir gönlünün.

Ve

Bir akşamüstü susarsın öylece,
Ne şehir anlar seni,
Ne şiir anlatır söylemek istediklerini.

Ozan Firari/Zöhre Eylem YILDIRIM/İzmir/12/02/2016