Yine ben;
Akdeniz’in mavi eteğinde
Akdeniz Amanos’ların yedeğinde...
...
Yine vakit bir akşamüstü…
Gündüz vedaya hazırlanırken,
Gündüz akşamın busesinde eriyor…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güneşi soyarak(!) soksan denize?
Yarında ne doğar, de hanenize?
Evladır mizahı tadında koymak!
Bir şemsle şu gırgır, sizin nenize?
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta