Yine bir akşamüstü sensiz
Güneş tepelerin ardından aşarken
Beynimde fikirlerim
Patlamış mısır gibi uçuşmakta
Hafiften bir başağrısıyla
Muhayyilem seni aramakta
Ama nafile,sen yine yoksun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili dost....
Şiirlerinizi severek okuyorum ve okumağa devam edeceğim fırsat buldukça.
Sizi ve şiirlerinizi LİSEME aldım.
Selam ve sevgilerimle sizi KUTLUYORUM...
Nafi Çelik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta