İnsan sevmekten yorulur birden bir akşamüstü
Issız gözlerinden yaşlar dökülür
Mutluluk düşünsen umularına kar yağar
Buz tutar yüreğin
Unutulmuş resimler gibi hayatı seyredip
Sararmış tozlu raflara kaldırırsın
ama kırgın,ama yılgın,ama yorgun
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Sevmekten yorulmak mı? siz kızmışsınız nesrin hanım.yinede güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta