Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
akşam resimleri...ve her resme sığan dokularıyla...
yaşayan nefes alan bir şiir...tebrikler Gülşen hanım...sevgiler...
güzel dörtlükler,
güzel bir şarkı havası var dizelerde
yüreğinize sağlık
sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta