Ay dolunaydı,
Yakut bir tepsi gibi gökyüzünde.
Şavkı vuruyordu inceden ince;
Efsun sezâ kestane gözlerine,
Narçiçeğinin.
Ulu bir meşenin serinliğince,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta