İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Uzaklardan bir feryat, incecik, camdan ince,
Küçük bir canlıdan kopar, sanki dert dağlayınca.
Meğer yere düşmüş emziği, bütün kederi buymuş,
Kimseler işitmez mi? Gök kubbe mi uyumuş?
O emziği yıkayıp sunmaktır bütün hüner,
Bir damla suyla silinir o devasa keder.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta