Bir adım daha atarsam sanırım sonu gelmeyecek,
Uzak istikametlere olan faydasız yolculuğumun.
Her ne yapsalar da hafızam seni silemeyecek,
Dayanırken acılara fark ettirir kendini yokluğun.
Bak yine bakakaldım doğru sandıklarıma...
Gözlerinin beni görmesini beklememe ne demeli?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta