Uzak uzak diyarlarda bir adam,
Bir görünüp bir kaybolan;
Karmakarışık duygular yaşatan,
Aşkı tattıran, yabancı ve yakın,
Bir burada, bir orada olan.
Aklı hep uzaklarda; hayalci ve serseri…
Yokluğu can yakan, yağmalanmış bir orman.
Artık acıtmıyorsun.
Gittiğin kadar git buradan.
Ve deli bir poyrazdı onları buluşturan,
Serseri samyelleriydi ikisini ayıran.
Uzak uzak diyarlarda bir kadın;
Ağlayan, yollarına bakan…
Aldanan, aldanmışlığının farkında olan,
Suskun ve ürkek duruşlu,
Avuçlarında bir gururu kırılmış, kalbi kanayan,
Gözleri hep ıslak gülüşlü; mağrur.
Yorgun artık, umutsuz…
Yağmalanmış ve talan.
Ne izin kalır, ne adın.
Biliyor: yaşattıkları yalan.
Uğruna isyan bayrakları açan,
Fırtınalı yüreği susmayan.
Ve deli bir poyrazdı onları buluşturan,
Serseri samyelleriydi ikisini ayıran.
Ozan Firari/ Zöhre Eylem Yıldırım/11/10/2014/İzmir
Ozan Firari Zöhre Eylem Yıldırım Ozan FirariKayıt Tarihi : 11.10.2014 09:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!