05.09.1965 Afyonkarahisar - Dinar ilçesi
Yaşamın kıyısından sokulan bir adam
Usul usul kayıverse hayata
Hiç düşünmeden sokuluverse
Benliğine işleyen dumanı üfleyerek
Gece zifire boyansa
Görmese kimse kimseyi
Yalnız bedenlerin sıcaklığı hissedilebilse
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta