Elini alnına koymuş, oturuyor boynu bükük,
Taşın üstünde görünen, adam değil sanki kütük.
Matem pazarı kurulmuş, vücuduna bölük bölük,
Belini yaya çevirmiş, omuzlarına çöken yük.
Gözlerinin önü mosmor, avurtları çökük çökük
Kır bıyığını sarartmış, dert ortağı isli körük
Başında gri bir kasket, kasketin tereği sökük
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta