Bir adam tanıdım ben.
Yüzü yoktu, şekli yok.
Yanlızca elleri vardı, bir de sesi.
Adına hayat dedi.
Hangi çağdan kalma bir savaştı bu bilmem.
Bir gece yarısı uyandım can havliyle.
Tırnaklarımla kendi etimi deşiyordum.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta