Adı yoktu… sessizlik yakındı,
Bir keder, ay yüzüyle yüreğine takıldı…
Gülümsedi…
Öptü alnından resmini hasretin….
…
Çok derindi, uçsuz bucaksızdı,
Gökyüzü, heybetiyle karanlığa tutunduğu daldı,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




duygusal bir çalışma olmuş.
güzel.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta