Bu aralar kötüyüm. Yüzüm baya düşük
beynim adeta ağır bir ameliyattan çıkmış hastanın narkoz yüzünden beyninin uyuşması gibi sızlıyor. Kalbime sanki bir düzine karınca bir kanca saplamışta aşşaği doğru kahkahalarla kalbimi çıkarırcasına çekiyor. Veya kalbime ani bir bıçak saplanmış gibi oluyorum .İnanırmısın bilmiyorum(bunun için en büyük yeminleri edebilirim) bu aralar sana olan sevgimi-bırak kalbimi- parmak uçlarımda hissediyorum.
Bir sevgi nasıl insanın beynini uyuşturur ?
Nasıl kalbini delip,parçalamış gibi acıtır ?
Parmak uçlarım neden sızlıyor ?
Olmuş'la,ölmüş'e çare yok derler hep eskilerden beri.
Benim olmanı o kadar çok isterdim ki, ama bu hayatta bir ölene birde sevmeyene çare yokmuş onu öğrendim.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta