Bir bekleyiş ki hiç durmayan olağan olmayan
her imlasında kırık sarkık bir hüzün gecenin
ne sen anlıyorsun ne de şu gün ışığı
oysa bütün dillerde aynı ekoyu resmeder ayrılık
öyle soğuk bakma
içime çekiliyor kan
eşelenen yalnızca umutsuzluğun çürümüş toprağı
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta