baktım,her yer parsellenmiş...
bağım yok,
bahçem yok,
baş sokacak bir evi bırak...
kümes yapacak bir avuç toprak,
rahatça yatacak bir mezarım yok...
ulan dedim keşke ölmüş olsaydım bu zamana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiir okudum kutlarım yüreğinize kaleminize sağlık saygı ve selamlar
sıradışı bir şiirdi ellerinize sağlık çok güzeldi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta