Aynı yerde aynı yolda
Yürüyen insandık
Ahmet Mehmet birde Agop
Yağmur yağdı
Birlikte ıslandık
Sanki aynı bedende bir candık
İki ayrı ses
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




'Bir'in hikayesidir her zaman düşünürlerin tarih boyunca meşguliyeti...
O'nu arayış, buluş, bulamayış, buldum zannediş, buldum zannedip bulamayış... Gerisi hikaye!
Varlık tek, gerisi aynaya ynasıyan görüntüden ibaret!
Sen, ben, o !
İnsan düşüncesi; ayna üstüne düşen görüntünün yorumundan ibaret!
Herkes başka görür; kimi beden gözüyle kimi gönül gözüyle!
Kimi bakar sadece, kimisi görür!
Doğru nedir? Kim bilir? Aynadaki görüntüye bakan göz aynadan gayrımıdır yoksa aynımıdır?
Gayrıysa 'Bir' olan mı bakar tüm gözlerden aynaya; sır!
Aynıysa ; bir ayna nasıl bakar kendi kendine, düşün , düşün, düşün!
Fikir denen mengeneyle beynini ısır!
Şiir diliyle olmasada belki anlatabilmişizdir. Kaleminize sağlık!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta