Binbir karanlıktan sonra açtı kollarını güneş
Sildi tüm insanlığın bakraçlarını
Önce kendini kor alevlerinde kuruttu
Sonra da rüzgarda aydınlattı karanlıkla çırpılmış saçlarını.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta