Ey insan; sen geldiğin bu âlemden, ne anladın?
Yoktan var edilmişsin, ne cismin varmış, ne adın
Yaratılış gâyen ne? ya senin nedir muradın?
Bir kaç lokma içinmidir, bu lüzumsuz feryadın?
Ne kadar öğünsen az, çünkü oldukça zindesin
Kederin varise sığın Mevlâ' ya
Ellerin(i) aç, başın (ı) bir yana götür
Korkma emeklerin gitmez havaya
Sadık ol, derdini Sübhan'a götür
Dili kurân' a götür
Kırık dökük kıldığımız bir namaz
Kıbleye yönelir huşu ararız
Ayağımız çamur çiğner, duramaz
Bi de gök yüzünde kuş'u ararız
Sanki ava çıkmış tavşan avlarız
Hasretle ah çekip her andığımda
Neşeler ürperir, hüzne dönüşür
Gayretle vuslata davrandığımda
Takat üşür, derman üşür, yaş üşür
Gönül ile tutuşurum savaşa
Yiğidin bağrına benzer çayırlar
Tepe var ki! dağdan yüce bilinir
Vatan olur kan dökülen bayırlar
Ölü var ki, sağ dan yüce bilinir
Kadın; yakın dostu olur eri nin
Günahlar deniz gibi aşarken boğazımı
Kusurları görmedim, suçluyum asın beni
Hayırsızın biriyken herkes çekti nazımı
Nefsime gem vurmadım, suçluyum asın beni
Alemde leke gördüm, bakmadım bende kire
Parçalamak var ya artık çelik zırhını inkârın
Çıtırtısı bile yeter kalbi tunçlaşmış küffarın
Hayatı beş para etmez, su götürmez bunca kiri
Şu dolaşan diri değil, sahibi yok şu mezarın
Omzundaki üç ton yükün, üstüne kırk daha vurmuş
Yolunuz düşerse bu yana eğer
Bir şirin ilçe ki görmeye değer
Hasreti içimde kor olmuş meğer
Alışan, tutuşan, yanan Tutağım
Sanki bir diyar-ı Kenan Tutağım
ÜZÜLSEMMİ GÜLSEMMİ
Bugün eylül bitti ekime girdik
Neredeyse bir yıl daha devirdik
Ömür defterinden yaprak çevirdik
Yıl tükendi üzülsemmi, gülsemmi?
Şairler,aşıklar,gönül dostlarım.
Olan yazsın,olmayana sözüm yok.
El ayak değmemiş bir bağ isterim.
Bilen yazsın,bilmeyene sözüm yok.
Söz gitmesin, bilmeyenin zoruna.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!