.
el bebek, gül bebek büyüyenlerin öyküsüdür;
947’ler;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ben el bebek gül bebek yetiştirilenderden olmadım getirdikleri ve götürdükleriyle düşünürsek olmak mı iyi olmamak bilmiyorum ama sanırım kişiliğimi erken yaşta çalışmaya başlamakla kazandım. Bu anlamda babama teşekkür etmeliyim.
Her zaman ki gibi müthişti abi...Selam ve saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta