Yürüdüğüm dar ve ıssız sokaklarda adını mırıldanıyorum,
Ellerim taş duvarlarda gezinirken, öfkeli bir yalnızlık sarıyor her yanımı,
Nefesi duman kokan yalnızlıklar biriktiriyorum,
Yanıp yanıp yine yangınını bağrında söndüren bir aşk büyütüyorum.
Yağan yağmurdan hüzünü saçlarımda damıtıp şakaklarıma asıyorum,
Ve erteliyorum tüm mutlu sonla biten filimleri izlemeyi.
Tahtından düşürülmüş bir kralın boynuna uzanan kılıcın keskinliği var bakışlarımda,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta