Çıktık Asya nın boz bulanık ovalarından
Tutunduk karlı dağların yamaçlarından
Kutlu bir zaferle yürüdük ölümsüzlüğe
Göğsümüz den akan kan suladı bahçeleri
Umut getirdik siper ettik gövdemizi
7 düvele sığdık bir yüreğe sığmadık
Sarsa şu alemin tek küfrü yüreğimizi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta