Bin Yıllık Çınar
Köründen başlıyorum sabahlara;
İki kirpik arasında gözlerini
Aydınlığa nasıl açtığını merak ediyorum...
Kendi körlüğümden umuda devrilmek adına
Feyz alacağım kendime bu devrilmeleri…
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Başım göğe erecek!
Çünkü ben bin yıllık çınar,
Umudu selamlayan,
Toprağa, hayata aşk ile tutunan!
Çünkü ben Güney’in Kızı,
Çünkü ben sınırdaki AY!
Ne güzel yazdınız! Aynı duygularla... Daima ümide, sevinçlere... Teşekkür ederim... Ant. +10 puan... İyi günler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta