Bir zamanlar yeşile nûr alevler düşerdi,
Mehtâba sonsuz sevgi, yollardı bakışlarım.
Bir şarkıydı buluşan yıldızlarla istekli,
Bin meçhulün geçtiği, yollardı bakışlarım.
Yıllar sonra geceli, yüreğimi buz tutmuş,
Ruhumsa alevlerin ortasında çaresiz.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




İçimizdeki taş duvarlar ve bizi saran yalnızlık duygusu, birazda şairliğimiz buradan geliyor galiba hocam. Tebrikler.
Değişen ne olabilir ki...
Bizler anlayamıyoruz..şiiriniz güzel ve felsefik ..tebrikler
Çok güzel..
üstadım ellerinizden öpüyorum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta