Bir zamanlar yeşile nûr alevler düşerdi,
Mehtâba sonsuz sevgi, yollardı bakışlarım.
Bir şarkıydı buluşan yıldızlarla istekli,
Bin meçhulün geçtiği, yollardı bakışlarım.
Yıllar sonra geceli, yüreğimi buz tutmuş,
Ruhumsa alevlerin ortasında çaresiz.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




İçimizdeki taş duvarlar ve bizi saran yalnızlık duygusu, birazda şairliğimiz buradan geliyor galiba hocam. Tebrikler.
Değişen ne olabilir ki...
Bizler anlayamıyoruz..şiiriniz güzel ve felsefik ..tebrikler
Çok güzel..
üstadım ellerinizden öpüyorum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta