İnsan kelimelerden tanır birbirini.
Sözle okundu insan ilkin ve özle birleşti.
Duyuş şiir oldu,şiirden ses, sesten duygu.
Sesler bize nefes,sessizliğimiz kelimelerimiz oldu.
Bir duyuş oldu, bin duyguda yaşamak.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta