İnsan kelimelerden tanır birbirini.
Sözle okundu insan ilkin ve özle birleşti.
Duyuş şiir oldu,şiirden ses, sesten duygu.
Sesler bize nefes,sessizliğimiz kelimelerimiz oldu.
Bir duyuş oldu, bin duyguda yaşamak.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta