Hiç olmadık anda Gadir-Huma düştü yolum,.
Göğe kaldırılmış ellerin sahibini gördüm.
Utangaç gözlerimi gökten kaçırır bir halde olduğu bir andı!
Son vedanın son sözleriydi mevlanın bin dört yüz yıl,
Evet bin dört yüz yıl önce varlığını müjdeliyordu!
O bunları söylerken,damlada ki zerre olan ben,
Kendimi nasılda müstağni görüyordum,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta