İkiyüzbin yıl önce;insanlık başlayıvermişse,
Bir ikiyüzbin yıl sonra da bitiverir belki...
Gerçi daha evvelinde bitecek, sonsuz dediğimiz...
En sarhoş anında bile bir tedirginliğimiz ürkek,
Herkes mi böyle, yoksa sadece biz de mi.
İkiyüzbin yıldır bitmedi çilesi..
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta