Bahar'ımı bir duvar dibinde bıraktım,
Güneşimi bir çocuğun ellerinde.
Son baharımı bir kül tablasında…
Yaz ayı bir mezarlıkta gömülü.
Kış ayımsa bir emanetçide emanet,
Almayı unuttuğum…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta