Hangi rüzgâr attı seni uzağa?
Yollar dilsiz kaldı, şehirler sessiz.
Düştü bu gençliğim kör bir tuzağa,
Geçiyor ömürden günler nefessiz.
Bir pencerem vardır ufka açılan,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta