Bilseydim sende bir HİÇ olduğumu, bilseydim yolun sonuna geldiğimi,kapını çalmazdım, geçmezdim sokağından. Gölgemi bile düşürmezdim nefes aldığın havaya,
Yüzümü avucuma alıp sakalımı yola yola giderdim kentinden.
Kara trenlere bindirip yüreğimi vagonlar dolusu kaçardım senden
GÖNLÜNDEN!
Yangından kaçar gibi pür telaş,anıları, yaşanmış olası irili ufaklı her şeyi apar topar toplayıp uzaklaşırdım yüzünün her kıvrımından..
Bilseydim bir HİÇ olacağım ,uçurumdan düşer gibi düşmezdim gözlerine, Yanık sarısı saçlarına dokunmazdım tütün sarısı parmaklarımla
Ve ellerine vermezdim ellerimi.
Dokunmazdım nasırlı kalbine
Gözlerinin doruğunu mesken tutmazdım
Çattığın kaşından kirpiğine kadar ezber tutmazdım
Bilseydim sende bir HİÇ olduğumu
Saçlarından ulu orta şiirler kotaran yüreğimi söker atardım....
Gecenden kayar giderdim karanlığı giyinip ahmak sırtıma,
Dağ gibi devrile devrile tozu duman edip
Dalga dalga uzaklaşırdım boğulduğum güzelliğinden....
Sular gibi çekilirdim hayatından ses etmeden gürültü yapmadan
Mum gibi yana yana
Yandıkca bite bite
Biterdim
Giderdim senden.
Yağmurlu günde bir damla suya hasret kalman dileğiyle....!!!!
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 13:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!