Bilseydim gömüldüğüm kalpleri
Sen bana seslensen atarım üstümdeki ölü toprağı
Deseydin bana seviyorum diye kırardım bütün kalemleri
Engeller miydi o zaman bu bedbahtı aşkın kör ağı
Bilseydin aşkımın parıldayan yıldızlarını
Ama sen görmezdin bana karşı mühürlenmiş gözlerinle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta