Ne kimseyi ağlatmak nede kendim ağlatmak istedim, sadece bu hayatta biraz gülümsemek, bir parça keyif almak ve bir çılgınlık yapmak istedim. Bilseydim benim gülümsememin başkasının kahkahası olacak, bilseydim benim aldığım keyfi birileri fazlasıyla mutluluğa dönüştürecek, bilseydim benim çılgınlıklarım birilerinin yaşam felsefesi olacak, bilemedim işte özür dilerim. Bilseydim eğer şimdi yanında olurdum.
Şimdi şu an kapı açılsa
Sessizce sen içeri girsen
Omzuna dökülen saçlarınla
Ben geldim dese duruşun
Gözlerimi alamasam senden
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta