Ateş olmaz yerden duman çıkar mı
Seviyorum seni gönül bıkar mı
Bana karşı sende sevgiler var mı
Bir bilsen ne kadar sevildiğini
Daha açılmadan güller kokar mı
Yağmurlar yağmadan seller akar mı
Seveni bir ateş böyle yakar mı
Aç kolun göreyim sarıldığını
Seviyorum seni öyle gönülden
İlham alıp çıktım aşka bülbülden
Güzel görünürsün bana her gülden
Görmedim gözümün yanıldığını
Gidilecek kadar aşka yol gittim
Hep sana söz verdim yaminler ettim
Ne kimseyi kırdım nede incittim
Duymasın bu gönül darıldığını
Gözümün içinde bir bak sevdaya
Ben Mecnunum sende benze Leylaya
Yürü gesen benimle başka dünyaya
Gel gör aşka nasıl varıldığını
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta