Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sensiz neler cektim
Bu canbaz sehirde.
Ne uryan yalnizliklar yasadim,
Ne yalniz aksamlar sabaha cikardim.
Kac kez yoruldum
Kac kez vuruldum.
Coktur,
Aklima kastettigim
Coktur,
Olumle pazarligim.
Simdi,
Bir amele kadar yorgun yuregim.
Gel artik.
sinan bey.şiirinizi beğeniyle,okudum.emeğinize yüreğinize sağlık.tam puan
Sevda,özlem iklimlerinde öyle bir fırtına ki yürekte sökmediği ağaç,dağıtmadığı ortam bırakmıyor...Saygılar sunuyorum,kutlarım sizi ve şiirinizi...
Çok şık çok anlamlı çok derin- çokça şeyi bir çırpıda şıp diye akıtmış dizeler- kutlarım.saygılar..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta