Herhangi bir ağa takılmış sazan balığının beyninin üstündeki zardan daha kalın bizim aramizdaki mesafe.
Kopmuş içimde bütün yalnızlık hisleri, kendimce hak arıyorum senin gülüşünde.
Kimin umurunda oluyor henüz kestiremedim fakat ölüme ramak kala sancısı kopuyor içimde.
Kelimelerin suni teneffüs etmelerine kalbim artık dayanmıyor.
Biraz bıçak bilenmiş gibiyim öfkemle sen arasında.
Mesafeli konumların ac kalmış nefisleri ele geçirmiş beni.
Bir sofrada küsüp kalkan çocuk örnekleri üstünde çalışıyorum seninle mesafelerde.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta