Herhangi bir ağa takılmış sazan balığının beyninin üstündeki zardan daha kalın bizim aramizdaki mesafe.
Kopmuş içimde bütün yalnızlık hisleri, kendimce hak arıyorum senin gülüşünde.
Kimin umurunda oluyor henüz kestiremedim fakat ölüme ramak kala sancısı kopuyor içimde.
Kelimelerin suni teneffüs etmelerine kalbim artık dayanmıyor.
Biraz bıçak bilenmiş gibiyim öfkemle sen arasında.
Mesafeli konumların ac kalmış nefisleri ele geçirmiş beni.
Bir sofrada küsüp kalkan çocuk örnekleri üstünde çalışıyorum seninle mesafelerde.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta