20-12-1962 - Hala Yaşamaya Çalışıyor
Silmem insanları sebebsiz hiç uğruna,
Bir kere sildim mi, o siliş gönüldendir,
Yakmam küsersem,bir çalısını o dağın
Su içmem pınarından, bilsem hangi dağındır
Oturmam gölgesinde, varsın kavursun güneş,
Yürümem yollarında, herkes yoluna kardeş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta