Sesinin tonu değişmiş ağlamaktan
Yanakların gerilmiş gözyaşlarından
Ve kirpiklerin hâlâ nemli
Göz açıp kapatırken ağırlaşıyor
Yorgunsun…
Masumca düşünüyorsun…
Su içmeye tembellik ediyorsun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta