İnsanlar ne kadar nankörmüş meğer
Yüce Yaradan’ını tanımıyor bile...
Kendine benzeyeni sayar ve sever
Yaradan’ın kimliğini bilmiyor bile...
İnsanı yaratmış dünyaya salmış
Bitkiyi hayvanı önüne sermiş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta