Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bilmiyorum Deme
bilmiyorum deme
saçlarında bahar kokusu
önce ay tutuldu
sonra da güneş
gidişinde
şimşek bakışındı
o son bakışın
gözlerin kar kokusu
memleket havası
gözlerin bir güzel bebek
sessizlik parçalanacak yakında
biliyorum
karanlığı yırtıp
yolumuzun aydınlatacaksın
biliyorum
önce ayı
sonra güneşi kurtaracaksın
biliyorum
nasıl gittiysen
öyle de geleceksin
TEBRİKLER ARKADAŞIM..........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta