Bilmiyorum, uğramayacaktım aslında.
Ayaklarım, sanki çözülmüştü o anda;
Ben, sen, ve bir ay ışığı belki,
Yaratacaktı tekrardan bizi, bilmiyorum.
Bilmiyorum, söylemeyecektim bunları,
Anılarım, hepsi yalan, hepsi çağrı;
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta