Bilmiyorum, uğramayacaktım aslında.
Ayaklarım, sanki çözülmüştü o anda;
Ben, sen, ve bir ay ışığı belki,
Yaratacaktı tekrardan bizi, bilmiyorum.
Bilmiyorum, söylemeyecektim bunları,
Anılarım, hepsi yalan, hepsi çağrı;
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta